Broodfonds redding voor zzp'er Mario van Kemenade

Mario van Kemenade, zzp'er in de bouw, kon een jaar niet werken vanwege een ernstig bedrijfsongeval. “Zonder broodfonds was het voor mijn bedrijf einde oefening geweest.”

Wie Liessel zegt, zegt agrarische sector. Het Oost-Brabantse dorp bevindt zich midden tussen de landerijen met stallen en schuren. Het aantal varkens, kippen en koeien hier is niet te tellen. Ook paardenfokkerijen zijn hier dagelijkse kost. In dit vergeten stukje Nederland begon stallenbouwer Mario van Kemenade (55) in 1999 als zzp’er. In eerste instantie specialiseerde hij zich in het hangen van bedrijfsdeuren. Later maakte hij een verbreding naar ‘stallenbouw’.

Van Kemenade: “Ik had een vrouw en twee kleine kinderen, had twintig jaar voor een baas gewerkt en besloot dat het moment gekomen was om als zelfstandige verder te gaan. In de regio was genoeg te doen op het gebied van montagewerk, laswerk, bedrijfsdeuren hangen en stalen spanten maken voor de inrichting van stallen. Ik zag er brood in.” 

Reflex

De datum 11 oktober 2016 zal Van Kemenade niet snel vergeten. “We waren geïsoleerde dakplaten aan het leggen bovenop een stal hier in de buurt. Ik stond boven, in de nok van het dak, om de platen op de juiste plek te duwen en vast te schroeven. Dat is best een lastige klus. Die platen zijn 11 meter lang. Ze bestaan uit twee lagen staal met isolatiemateriaal ertussen en wegen zo’n 220 kilo. Dat vraagt om teamwerk. Mijn maten stonden beneden en hijsten de platen een voor een naar boven met een vacuümheffer met zuignap.”

So far so good. Het was half vijf en voor de mannen begon het eind van de werkdag in zicht te komen. Van Kemenade: “We hadden nog zes platen liggen die we al uit het plastic hadden gehaald. We besloten die nog te doen en de rest te laten liggen tot de dag erna. De eerst plaat ging goed. De tweede wat minder. De plaat hing drie meter boven me en kwam ineens los van de zuignap. In een reflex heb ik mijn arm boven mijn hoofd gehouden om mezelf te beschermen. Toen ben ik buiten bewustzijn geraakt, een paar seconden. Ik werd wakker en zag overal bloed. Mijn hand lag helemaal open. Echt, ik heb alle botjes gezien.”

Van Kemenade probeerde zijn pols zo goed mogelijk dicht te knijpen. Zijn twee maten wisten hem van het dak af te krijgen, draaiden een theedoek strak om zijn onderarm en brachten hem snel naar het ziekenhuis in Deurne. Daar werd zijn hand dichtgenaaid. De pijn was niet te harden (“ontiegelijk”) maar Van Kemenade mocht van geluk spreken. Hij was niet doodgebloed, en niet van het dak gevallen. Door het oog van de naald, zoals dat heet.

Rollen omgedraaid

Sinds 2014 was Van Kemenade lid van broodfonds Pane per Tutti in Deurne. “Ik had een vriend erover gehoord en wilde daar meer over weten omdat ik helemaal niet tevreden was over mijn arbeidsongeschiktheidsverzekering. Ik betaalde 8.500 euro per jaar en zag daar nooit iets van terug. Als ik eens iets mankeerde, beurde ik navenant niks. Dat vond ik echt geldverspilling. En ze zitten nog in je nek te hijgen ook. Dat beviel me niet. Ik heb toen mijn verzekering opgezegd.”

Zijn vriend droeg hem voor bij Pane per Tutti en hij werd geaccepteerd als nieuw lid. Van Kemenade koos voor de maximale inleg van 122,50 euro per maand. Dit hield in dat, mocht hij volledig uitvallen, hij om een schenking van 2.500 euro per maand mocht vragen. Zo’n verzoek wordt in principe altijd geaccepteerd als er reden toe is.  

De eerste twee jaar was Van Kemenade degene geweest die andere broodfondsleden financieel steunde als ze niet konden werken. Op 11 oktober 2016 werden de rollen omgedraaid. Van Kemenade: “Ik kon helemaal niks. Een dag na het ongeluk heb ik het broodfonds gebeld en uitgelegd wat er gebeurd was. Daarna heb ik een maand wachttijd gehad en ondertussen heb ik een paar keer contact gehad over hoe het ging. Ik werd ook gevraagd zelf het broodfonds op de hoogte te houden van de operatie en het herstel.”

Hypotheek betalen

De opdringerigheid van de controles die Van Kemenade zo vaak bij verzekeraars had ervaren, bleef bij het broodfonds volledig achterwege. “Alleen maar positief” vond hij de manier waarop er op de hele situatie werd gereageerd door de 45 leden van Pane per Tutti. “Zóveel berichtjes, zóveel medeleven. Mario, hoe gaat het? God wat heb jij pech en geluk gehad! Geen lastige vragen, geen ingewikkelde gesprekken.”

De financiële afwikkeling liep ook gestroomlijnd. Van Kemenade: “Iedere eerste van de maand kreeg ik 45 keer een klein bedrag overgemaakt op mijn broodfondsrekening. Totaal: 2.500 euro. Eerst kreeg ik 100 procent. Na een half jaar kon ik weer wat meer doen en ging ik terug naar 75 procent. Dat percentage heb ik steeds verder afgebouwd. De laatste maand kreeg ik nog 25 procent van het volledige bedrag. Ondertussen heb ik ‘gewoon’ mijn hypotheek kunnen betalen, maar verder hield ik natuurlijk niks over. Het was net genoeg om van te leven voor mij, mijn vrouw en mijn twee zoons. We zijn financieel niet in de problemen gekomen. Een pak van m’n hart.”

En zonder broodfonds? Van Kemenade: “Zonder broodfonds was het einde oefening geweest voor mijn bedrijf. Ik was failliet gegaan. En ik denk dat er best veel mensen in de bouw rondlopen die in zo’n kwetsbare situatie zitten. Ze hebben geen AOV en ook geen broodfonds. Ik zou ze adviseren zich te oriënteren op de mogelijkheid om in een broodfonds te gaan. Is er iets in de regio? Kan ik erbij? Wie kan me voordragen? Want als je dan eens iets krijgt, is je inkomen verzekerd. En zolang er geen aanspraak wordt gemaakt op de pot, blijft de inleg van jou.”

recente artikelen

gepubliceerd in diverse (vak)media

"Installatiebedrijven, hou vooral die achterdeur dicht"

Van de instromende jongeren in de installatiebranche vertrekt 55 procent binnen twee jaar. Dramatisch! Directeur Sven Asijee van Wij Techniek moet de exodus stoppen.

Lees artikel »

Onbewerkt en biologisch voedsel écht (niet) beter

Door corona en problemen in slachthuizen is de consument scherp op voedselveiligheid. Toch biedt ook lokaal, onbewerkt en biologisch voedsel geen enkele garantie.

Lees artikel »

Op welke technologie zet kleine retailer zijn centen?

Hoe ziet een kleine retailer het verschil tussen een nutteloze hype en een onmisbare technologische doorbraak? Een verhaal over beacons, bitcoins, blockchain en bankmakerij.

Lees artikel »

Stedentransformatie: van grauwgrijs naar frisgroen

Slim toegepaste vegetatie in steden werkt positief op klimaatopgave, biodiversiteit, watermanagement en verkoeling in hete zomers. Hoe vergroenen we onze steden?

Lees artikel »

Digitale zelfhulp zonder pil of psychiater in opkomst

Huisartsen hebben door de coronacrisis minder tijd voor depressies, sociale fobieën en eenzaamheid. Gelukkig zijn er apps voor zelfhulp bij psychische klachten.

Lees artikel »

Zelfsturende teams bij bouwer BINX Smartility

Wie krijgt de schuld? Van de vechtcultuur in de bouwsector lusten de honden geen brood. Bij BINX Smartility in Groenlo hebben ze daar iets op gevonden: zelfsturende teams.

Lees artikel »

Toekomst arbeidsmarkt volgens Wim de Ridder

Google for Jobs komt eraan, wederom een revolutie op de arbeidsmarkt. Waar gaat het naartoe? We vragen het aan visionair Wim de Ridder. "Ik vrees de surveillance-economie."

Lees artikel »

Allergrootste hackathon wereldwijd in Groningen

Dit voorjaar vond in de Groninger Suikerfabriek ’s werelds grootste hackathon voor blockchain en AI plaats. Zo’n 1.500 ‘hackers’ gingen aan de slag met maatschappelijke thema’s.

Lees artikel »

Mijn visie op hoogbouw in toch gezellig Rotterdam

Rotterdam bouwt momenteel extreem hoge woontorens. Wat betekent dit voor de leefbaarheid van de stad? Als oud-Rotterdammer zocht ik het uit. Met de nodige nostalgie.

Lees artikel »

Eerste steen Amsterdams outletcenter in SugarCity

De eerste steen van ATSO (Amsterdam The Style Outlets) werd gelegd op 21 juni. De voorbereidingen waren complex: “We moesten eerst een nieuw stuk polder creëren.”

Lees artikel »